, страница 112, часть 1 - гдз по Літаратурнаму чытанню 2 класс учебник Антонава, Буторына

4. Разгледзьце ілюстрацыю. Складзіце невялікую казку «Прыгоды снегавікоў».

Ч. 1, стар. 112

4. Разгледзьце ілюстрацыю. Складзіце невялікую казку «Прыгоды снегавікоў».

Варыянт 1

Прыгоды снегавікоў

Выпала шмат снегу. Наляпілі дзеці цэлы двор снегавікоў. Стала ім сумна. Вырашылі яны адрправіцца ў падарожжа. Адзін сеў на сані, другі – на лыжы, а трэці вырашыў так ісці. Ішлі яны і спявалі вясёлыя песні. Сустрэўмя ім у адным лесі маленькі снегавічок. Ён стаяў і плакаў. Вырашылі снегавікі яму дапамагчы знайсці яго дом. Блукалі яны, блукалі і нарэшце набрылі на нейкую вёску. Убачыў яе маленькі снегавічок і вельмі абрадваўся, пабег да сваіх сяброў. А вясёлыя снегавікі пакрочылі далей. Шмат чаго яны бачылі па дарозе, шмат уражанняў атрымалі. Затым усё ж такі вярнуліся дадому. Таму што так утульна ім не было, як у родным краіi.

Варыянт 2

Прыгоды снегавікоў

Яшчэ ў пачатку зімы зляпілі дзеці трох снегавікоў. Сталі яны добрымі сябрамі. Аднойчы дзеці, гуляючы каля снегавікоў, размаўлялі аб тым, што добра б было ў двары паставіць елку. Каб Новы год быў не толькі у кожнаё хаце, але ўсе б маглі дружна вадзіць хараводы ў двары. Вырашылі снегавікі дапагчы дзецям. Узялі яны саначкі, і пакаціліся ў лес. Ехалі яны, спяваючы вясёлыя песні. Прыйшлі яны ў лес. І вочы іх не ведалі, што ж выбраць. Столькі цудоўных елачак навокал. І вось яны ўбачылі прыгажуню і зразумелі, што яны павінны яе забраць. Дружна ўзяліся яны за работу. Пагрузілі елачку, і з такім жа вяселлем паехалі у двор. Снегавікі вельмі спяшаліся, каб паспець да таго як дзеці прачнуцца. Прыйшлі яны у двор і паставілі елачку. Ранкам дзеці прачнуліся і убачылі прыгажуню. Кожны прынёс з дому розныя ўпрыгожванні. Стала елачка сапраўдным упрыгожваннем ix двара. Снегавікі таксама былі рады такому вясеелю.

4. Прыгоды снегавікоў

Жыла-была ў зімовым лесе дружная сям'я снегавікоў. Аднойчы сонечным ранкам галоўны снегавік, у элегантным капелюшы-цыліндры, памахаў сваім дзеткам і адпусціў іх гуляць.

А тыя толькі таго і чакалі! Адзін адразу ж скокнуў на лыжы і паімчаў з высокай гары. Другі ўхапіў санкі і з вясёлым смехам пакаціўся следам. Самы маленькі снегавічок, які яшчэ не ўмеў катацца, проста танцаваў ад шчасця на пухнатым снезе.

Раптам каля зялёнай ялінкі яны ўбачылі маленькае снежнае птушаня. Яно выглядала вельмі самотным. Снегавікі паклікалі яго да сябе і прапанавалі згуляць у снежкі.

Птушаня вельмі ўзрадавалася! Усе разам яны пачалі ляпіць і кідаць адно ў аднаго сняжкі. Так у сям'і снегавікоў з'явіўся новы сябар, а дзень стаў яшчэ весялейшым.