номер 48, страница 48, часть 2 - гдз по Літаратурнаму чытанню 4 класс учебник Жуковіч, Праскаловіч

Творчае заданне. Разгледзьце комікс да казкі «Андрэй за ўсіх мудрэй». Перакажыце яе змест па малюнках.

1. Жыў адзін цікавы хлопец Андрэй. Хацеў ён усё ведаць.

— Адкуль хмары ўзяліся?
Куды яны плывуць?

— Не ведаем.
Хіба ж можна ўсё ведаць?

2. Пакінуў ён сваю хату ды і пайшоў шукаць Сонца. Ідзе ды ідзе, бачыць...

— Дакуль я тут сядзець буду?

3. Пайшоў Андрэй далей. Бачыць...

— Навошта гэта ты, дзядзька, стары плот падпіраеш?

— Не ведаю...
Можа, ты ведаеш?

4. Прайшоў крыху, бачыць...

— Навошта ты, дзядзька, смецце пераграбаеш?

— Не ведаю...

Ч. 2, стар. 48 Творчае заданне

Разгледзьце комікс да казкі “Андрэй за ўсіх мудрэй”. Перакажыце яе змест па малюнках.

Пераказ казкі “Андрэй за ўсіх мудрэй” па малюнках.

Жыў на свеце хлопец Андрэй і вельмі хацелася яму ўсё на свеце ведаць. Пытаўся ён у людзей, чаму і як усё ўладкавана, а людзі ўжо і не ведалі, што яму адказваць.

І вырашыў Андрэй пайсці да Сонца і ў яго пра ўсё на свеце спытаць.

Пайшоў Андрэй да Сонца. Бачыць мужык на камені сядзіць і не ведае, колькі яму яшчэ сядзець. І Андрэй гэтага не ведаў, а таму далей пайшоў.

Бачыць, стаіць у тына чалавек і тын падпірае. Не ведаў чалавек навошта варта, і Андрэй гэтага не ведаў.

Ідзе Андрэй далей, бачыць, чалавек у смецці рыецца, а навошта не ведае.

Так дайшоў Андрэй да хорам сонца, але самога Сонца дома не было. Толькі яго старая маці, якая Андрэя слухаць не стала.

Вырашыў Андрэй сонца дачакацца. Перакусіў Салам, пайшоў да ракі напіцца. Але з'явілася з вады чырвоная дзяўчына і забараніла яму піць з ракі, каб сонца Андрэя не спаліла. Адвяла дзяўчына Андрэя да крыніцы, а сама зорачкай у неба паднялася.

Напіўся Андрэй, вярнуўся ў палац, а там ужо сонца адпачывае. Спякотнае, але Андрэю, вады крынічнай напіўся, усё хоць бы што. Стаў Андрэй пра сваю бяду пытацца, а сонцу лянота было на кожнае пытанне адказваць. Стрэльнула яно ў Андрэя праменьчыкам і зразумеў хлопец, што ўсё ведае.

Пайшоў ад сонца, паклікаў дзяўчыну чырвоную з неба і з сабой адвёў.

Пайшлі яны да Андрэя дадому. Сустрэлі чалавека, які ў смецці капаўся. Сказаў яму Андрэй не шукаць дарма манеткі, а працаваць.

Сустрэлі чалавека, які тын падпіраў. Сказаў яму Андрэй, што гнілы тын не падапрэш, і загадаў Новы зрабіць.

Сустрэлі чалавека, які на камені сядзеў. Падняў яго Андрэй з каменя, сказаў, што хай і іншыя пасядзяць.

Прыйшлі дадому да Андрэя, сталі шчасліва жыць. І ўсе людзі да Андрэя па параду хадзілі. Усе ён ведаў і сталі яго называць Андрэй усім мудрэй.

1. Жыў цікаўны хлопец Андрэй, які хацеў усё ведаць. Ён спытаў у людзей, адкуль узяліся хмары і куды яны плывуць, але яму адказалі, што не ведаюць, бо немагчыма ўсё ведаць.

2. Пакінуўшы сваю хату, Андрэй пайшоў шукаць Сонца, каб знайсці адказы на свае пытанні. Па дарозе ён сустрэў чалавека на камені, які сам задаваўся пытаннем, як доўга яму тут сядзець.

3. Ідучы далей, Андрэй убачыў дзядзьку, які падпіраў стары плот. На пытанне Андрэя, навошта ён гэта робіць, мужчына адказаў, што не ведае.

4. Крыху пазней хлопец сустрэў яшчэ аднаго дзядзьку, які пераграбаў смецце. Ён таксама не змог адказаць, навошта ён гэта робіць.