, страница 121, часть 2 - гдз по Літаратурнаму чытанню 2 класс учебник Антонава, Буторына

1. Якія пачуцці выклікаў у вас твор?

2. Знайдзіце і прачытайце радкі, якія характарызуюць Святланку як назіральную, добрую, клапатлівую дзяўчынку.

3. Што прынёс Святланцы хлопчык у падарунак? Ці парадавала гэта дзяўчынку? Чаму?

4. Як вы зразумелі галоўную думку твора?

5. Навучыцеся чытаць апавяданне па ролях.

АДГАДАЙЦЕ ЗАГАДКУ.

Я ў людзей шмат не бяру,
Болей радасць ім дару.
Я твой сябра ва ўсе часы года.
Хто ж такая? Родная ... .

Мікола Чарняўскі.

Ч. 2, стар. 121

1. Якія пачуцці выклікаў у вас твор?

Гэты твор выклікае пачуцці спачатку радасці, а потым суму.

2. Знайдзіце і прачытайце радкі, якія характарызуюць Святланку як назіральную, добрую, клапатлівую дзяўчынку.

Радкі з твора:

"Святланка прыйшла на рэчку. Падабаецца ёй сядзець на беразе, назіраць, як кружаць над беласнежнымі лілеямі сінякрылыя стракозы.
Калі свеціць сонейка — цвітуць і лілеі. Дораць усім сваю прыгажосць. І матылькам, і стракозам. Усім, хто бывае тут, растлумачвала дзяўчынка.
А пойдзе дождж — яны згортваюць свае белыя пялёсткі і знікаюць пад вадой. Чакаюць, пакуль сонейка не з'явіцца зноў. Сумна тады на рэчцы..."

3. Што прынёс Святланцы хлопчык у падарунак? Ці парадавала гэта дзяўчынку? Чаму?

Хлопчык прынёс Святланцы у падарунак белыя лілеі.

Дзяўчынку гэта не парадавала.

Таму што яна любіць прыроду, любіць за ёй назіраць. Яна не любіць, калі кветкі рвуць проста так. Яна лічыць, што палюбавацца кветкамі можна і проста так, калі яны растуць.

4. Як вы зразумелі галоўную думку твора?

Галоўная думка твора ў тым, што трэба берагчы прыроду. Нельга проста так рваць кветкі. Яны ўсё роўна завянуць вельмі хутка. Імі можна палюбавацца проста на вуліцы.

5. Навучыцеся чытаць апавяданне па ролях.

Радкі з твора:

Слёзы лілеі

Фама Рамашка

Аўтар: Цёплы ліпеньскі дзень. Свеціць яркае сонейка. Святланка прыйшла на рэчку. Падабаецца ёй сядзець на беразе, назіраць, як кружаць над беласнежнымі лілеямі сінякрылыя стракозы.

Хлопчык: На вось, мой падарунак,

Аўтар: незнаёмы хлопчык падышоў да яе і падаў некалькі лілей.

Святланка: Не трэба было іх ірваць!

Аўтар: сказала дзяўчынка.

Хлопчык: Знайшла што шкадаваць,

Аўтар: сказаў хлопчык.

Хлопчык: Вунь колькі іх у рэчцы!

Святланка: Без іх жа стане зусім сумна і мне, і стракозам. Ды і сонейку таксама.

Хлопчык: Як, сонейку?

Аўтар: здзівіўся хлопчык. Зразумела Святланка, што хлопчык нічога не ведае пра рачных прыгажунь.

Святланка: Калі свеціць сонейка — цвітуць і лілеі. Дораць усім сваю прыгажосць. І матылькам, і стракозам. Усім, хто бывае тут, растлумачвала дзяўчынка. А пойдзе дождж — яны згортваюць свае белыя пялёсткі і знікаюць пад вадой. Чакаюць, пакуль сонейка не з'явіцца зноў. Сумна тады на рэчцы...

Аўтар: Слухаў хлопчык дзяўчынку, а побач на траве ляжалі завялыя лілеі. З белых пялёсткаў сцякалі чыстыя кропелькі рачной вады. Хлопчыку здавалася, што гэта слёзы лілеі.

Адгадайце загадку.

Я ў людзей шмат не бяру,
Болей радасць ім дару.
Я твой сябра ва ўсе часіны года.
Хто ж такая? Родная.... Прырода