, страница 126, часть 2 - гдз по Літаратурнаму чытанню 2 класс учебник Жуковіч

7. Якія з прыказак падыходзяць да зместу твора?

• Чалавек без сяброў, што дрэва без каранёў.
• Прыяцеля пазнаеш у няшчасці.
• Хто ў бядзе не быў, той і праўдзівых прыяцеляў не знае.
• Не за сталом таварышы пазнаюцца — яны пазнаюцца ў бядзе.

Ці даводзілася вам збіраць ягады ў лесе? Раскажыце, калі і дзе гэта было. Хто вас суправаджаў? Ці лёгка збіраць ягады? Чаму?

Падзяліце апавяданне «Ягады» на часткі згодна з планам і падрабязна перакажыце змест адно аднаму.

План

1. «Ніна і Зіна — неразлучныя сяброўкі».
2. «Неяк улетку сяброўкі дамовіліся схадзіць у суніцы».
3. «Ніна хутка назбірала поўнае вядзерца ягад».
4. «У мяне нешта галава забалела».
5. «Па дарозе Зіна адставала і ўсё скардзілася...».
6. «Ніна спатыкнулася».
7. «...сама рассыпала, сама і збірай».

Ч. 2, стар. 126

7. Якія з прыказак падыходзяць да зместу твора?

Чалавек без сяброў, што дрэва без каранёў.

Прыяцеля пазнаеш у няшчасці.

Хто ў бядзе не быў, той і праўдзівых прыяцеляў не знае.

Не за сталом таварышы пазнаюцца — яны пазнаюцца ў бядзе

Да зместу твора падыходзяць наступныя прыказкі:

• Прыяцеля пазнаеш у няшчасці.
• Хто ў бядзе не быў, той і праўдзівых прыяцеляў не знае.
• Не за сталом таварышы пазнаюцца — яны пазнаюцца ў бядзе.

Ч. 2, стар. 126

Ці даводзілася вам збіраць ягады ў лесе? Раскажыце, калі і дзе гэта было. Хто вас суправаджаў? Ці лёгка збіраць ягады? Чаму?

Мне даводзілася збіраць ягады ў лесе. Гэта было летам, калі я ездзіў да бабулі з дзядуляй ў госці. Мы разам з імі хадзілі ў лес. Збіраць ягады было цяжкавата. Таму што спачатку іх трэба было знайсці, потым над кожным кустом трэбы было нахіляцца. А калі ўжо назбіралі поўныя вядзерцы іх было цяжка несці. Але мне ўсё роўна спадабалася ў лесе.

Ч. 2, стар. 126

Пераказ апавядання “Ягады"

План

1. «Ніна і Зіна — неразлучныя сяброўкі».
2. «Неяк улетку сяброўкі дамовіліся схадзіць у суніцы».
3. «Ніна хутка назбірала поўнае вядзерца ягад».
4. «У мяне нешта галава забалела».
5. «Па дарозе Зіна адставала і ўсё скардзілася...».
6. «Ніна спатыкнулася».
7. «...сама рассыпала, сама і збірай».

1. "Ніна і Зіна — неразлучныя сяброўкі"

Ніна і Зіна — неразлучныя сяброўкі: куды адна, туды і другая. Яны аднаго ўзросту і амаль аднаго росту. Толькі Зіна крыху таўсцейшая. Апранаюцца яны таксама аднолькава. Варта Ніне паказацца на вуліцы ў сіняй з гарошкамі сукенцы, як неўзабаве і Зіна таксама ў такім жа ўбранні. Нават коскі сяброўкі заплятаюць аднолькава. У Ніны яны светлыя, а ў Зіны — чорныя. Але характары ў іх розныя.

2. "Неяк улетку сяброўкі дамовіліся схадзіць у суніцы"

Неяк улетку сяброўкі дамовіліся схадзіць у суніцы. Узялі вядзерцы і падаліся на знаёмую палянку.

3. "Ніна хутка назбірала поўнае вядзерца ягад"

Ніна хутка назбірала поўнае вядзерца ягад і кажа:

Ніна: Пара ўжо дадому ісці.

А Зіна адказвае:

Зіна: Як жа мне ісці дадому, калі ў мяне яшчэ і паўвядзерца няма?

Ніна: Давай я табе дапамагу, — прапанавала Ніна і пачала збіраць суніцы ў Зініна вядзерца.

4. "У меня нешта галава забалела"

Прайшло некалькі хвілін, Зіна і гаворыць Ніне:

Зіна: У мяне нешта галава забалела.

Ніна: І моцна? — спытала Ніна.

Зіна: Моцна. Мабыць ад гарачыні...

Ніна спалхалася і адправіла сяброўку сядзець пад бярозу. І пачала адна збіраць ягады. Неўзабаве вядзерца Зіны было поўнае і дзяўчынкі разам пайшлі дамоў.

5. "Па дарозе Зіна адставала і ўсё скардзілася"

Па дарозе Зіна адставала і ўсё скардзілася, што яна вельмі стамілася і што вядзерца дужа балюча рэжа ёй руку.

Ніна: Давай я паднясу і тваё, — сказала Ніна і ўзяла ў абедзве рукі па вядзерцу.

6. "Ніна спатыкнулася"

Недалёка ад вёскі Ніна спатыкнулася аб тоўсты корань і рассыпала ўсе ягады са свайго вядзерца.

7. "...сама рассыпала, сама і збірай"

Ніна: Дапамажы сабраць, — папрасіла яна сяброўку.

Зіна: Сама рассыпала, сама і збірай, — бойка адказала Зіна.

Яна схапіла сваё вядзерца, поўнае спелых суніц, і хуцень ка пабегла дадому.

Прыяцеля пазнаеш у няшчасці.

Хто ў бядзе не быў, той і праўдзівых прыяцеляў не знае.

Не за сталом таварышы пазнаюцца — яны пазнаюцца ў бядзе.