Номер 7, страница 52 - гдз по Истории Беларуси 7 класс рабочая тетрадь Скепьян, Кравченко

1.Диссидентами в Речи Посполитой называли людей православного и протестантского вероисповедания. Россия и Пруссия пользовались правом защиты иноверцев в Речи Посполитой. Чтобы ее ослабить, российское и прусское государства предложили проект уравнивания диссидентов с католиками. После отказа Сейма 1766 года выполнить это требование, на территорию Речи Посполитой была введена российская армия. Через два года Сейм уравнил в правах диссидентов и католиков. Решение диссидентского вопроса повлияло на судьбу Речи Посполитой. В государстве шла гражданская война, а российский посол с помощью Постоянной Рады влиял на решения короля. Все это стало предпосылками к разделу Речи Посполитой.

---выводы

• Усиление роли Католической церкви в культуре и обществе
• Утрата протестантами политического влияния
• Закрытие протестантских школ, сборов. Изгнание антитринитариев за пределы страны
• Запрет переходить из католичества в другие конфессии
• Заключение церковной унии между католиками и православными
• Создание сети католических учебных заведений

7. Асноўнымі прычынамі ўзнікнення «дысідэнцкага пытання» з'яўляліся пашырэнне ідэй Рэфармацыі і ўмацаванне пазіцый праваслаўнай царквы, што прывяло да фарміравання значнай колькасці некаталіцкага насельніцтва ў Рэчы Паспалітай. Палітыка Контррэфармацыі, якую праводзілі каралі і каталіцкая царква, была накіравана на абмежаванне правоў пратэстантаў (дысідэнтаў) і праваслаўных («схізматыкаў»). Гэта выяўлялася ва ўхіленні іх ад займання дзяржаўных пасад, абмежаванні ў будаўніцтве храмаў і адпраўленні культаў. Паступова палажэнні акта Варшаўскай канфедэрацыі 1573 г. аб верацярпімасці перасталі выконвацца. Таксама важным фактарам стала ўмяшанне суседніх дзяржаў (Прусіі, Расіі) ва ўнутраныя справы Рэчы Паспалітай пад выглядам абароны правоў дысідэнтаў.

Якія вынікі Контррэфармацыі, на вашу думку, найбольш гэтаму спрыялі?

На маю думку, найбольш гэтаму спрыяла дзейнасць ордэна езуітаў, якая была накіравана на ўмацаванне пазіцый каталіцызму праз адукацыю і палітычны ўплыў, што прыводзіла да масавага пераходу шляхты ў каталіцтва і ўзмацнення нецярпімасці да іншых веравызнанняў. Таксама вырашальным вынікам стала паступовая ліквідацыя палітычных правоў дысідэнтаў, у прыватнасці забарона абірацца ў сойм і займаць вышэйшыя дзяржаўныя пасады, што ператварыла рэлігійнае пытанне ў вострае палітычнае і стала адной з прычын упадку Рэчы Паспалітай.