Номер 6, страница 176 - гдз по белорусской литературе 7 класс учебник Лазарук, Логінава

6. Што дазваляе аднесці твор «Шчасце не ў золаце» да апавядання? Пры адказе звярніце ўвагу на празаічную мову, сюжэт, герояў (дзяўчына і паніч), дыялог.

Старонка 176, пытанне 6

Твор «Шчасце не ў золаце» адносіцца да апавядання, бо ён напісаны празаічнай мовай. У ім вядзецца аповед пра дзяўчыну, якая сустрэла паніча... Мова звычайная, апавядальная...

Дыялог у тэксце – знак празаічнасці. Хоць і ў вершаваных творах мы сустракаем дыялогі.

Героі ў тэксце не звычайныя, а быццам ідэалізаваныя... Паніч ветлівы, а дзяўчынка моцная, упэўненая ў сваіх жыццёвых прынцыпах.

Апавяданне невялікае па памеры, але змяшчае ў сабе глыбокі павучальны сэнс. Таму яго можна аднесці і да паэмы , песні, казкі...

Аўтар выкарыстоўвае адваротны парадак слоў (інверсія): мыла дзяўчынка, ехаў гасцінцам, кланяўся пан...

Сказы маюць пэўны рытм:

Я маю зямлі сем валок, стады багатыя, коні мае дарагія, парабкі мае адзін у адзін, як тыя дубы на ўзгорку...

Сказы маюць падобную канструкцыю. Гэта дазволіла пісьменніку захаваць рытм.

Паўторы служаць сродкам узмацнення вобраза:

...Я кахала аднаго – кахаць буду, цалавала аднаго – цалаваць буду.

Дакладнасць і сцісласць – прыметы свабоднага верша.

Рытмічнасць, эмацыянальнасць, вобразнасць — прыметы вершаванага твора. А форма –

узор прозы.

Таму гэты твор можна назваць вершаваным апавяданнем з павучальным зместам.