, страница 98, часть 1 - гдз по Літаратурнаму чытанню 2 класс учебник Жуковіч

1. Пра каго расказваецца ў гэтай казцы?

2. Хто з персанажаў вам спадабаўся найбольш? Чаму?

3. Ці спадабаліся вам учынкі Лісіцы? Як вы ацэньваеце іх?

4. Аб чым вымушае задумацца казка?

5. Знайдзіце ў казцы зачын, асноўную частку і канцоўку.

6. Да якога эпізода казкі зроблены малюнак, змешчаны на с. 97? Перакажыце па малюнку адпаведны ўрывак з твора.

1. Падзяліце казку «Коцік, Пеўнік і Лісіца» на 4 сэнсавыя часткі. Дайце ім загалоўкі.

2. Падрабязна перакажыце змест казкі.

Ч. 1, стар. 98 Пытанні пасля казкі

1. Пра каго расказваецца ў гэтай казцы?

У гэтай казцы расказваецца пра Коціка, Пеўніка і Лісіцу.

2. Хто з персанажаў вам спадабаўся найбольш? Чаму

Мне спадабаўся Коцік. Таму што ён быў разумны і добры.

3. Ці спадабаліся вам учынкі Лісіцы? Як вы ацэньваеце ix?

Мне не спадабаліся ўчынкі Лісіцы. Яе ўчынкі былі напраўленыя на тое, каб зрабіць дрэннае іншаму. А менавіта: з'есці Пеўніка.

4. Аб чым вымушае задумацца казка?

Казка вымушае задумацца аб тым, што непаслухмянасць і даверлівасць могуць давесці да бяды.

5. Знайдзіце ў казцы зачын, асноўную частку і канцоўку.

Зачын:

Жылі-былі Коцік і Пеўнік. Добра жылі, дружна. Коцік на паляванне хадзіў, а Пеўнік абед варыў, хатку падмятаў, песні спяваў.

Асноўная частка:

Аднойчы пайшоў Коцік на паляванне, а Пеўнік зачыніў за ім дзверы ды пачаў абед варыць. Бяжыць Лісіца, убачыла хатку, падскочыла да акенца:

- Гэй, хто тут гаспадар?
- Я, — кажа Пеўнік.
- Пусці ў хату.
- Чаго?
- Пасяджу трохі, адпачну з дарогі.

Пеўнік добры быў, пусціў Лісіцу ў хатку. А Лісіца — цап! — ухапіла яго і панесла дадому. Апамятаўся Пеўнік, закрычаў на ўвесь лес:

Коце, браце!
Мяне Ліска нясе
ў высокія горы,
ў глыбокія норы,
па барах, па карчах,
аж бярэ мяне страх!..

Пачуў гэта Коцік, прыбег, адабраў у Лісіцы Пеўніка і завёў яго назад у хатку.

- Ну, — кажа, — глядзі ж, другі раз не пускай Лісіцу, бо цяпер я далей пайду і магу не пачуць цябе.
- Добра, — кажа Пеўнік, — не пушчу.

Зноў пайшоў Коцік на паляванне.

А Лісіца тут як тут:

- Пеўнік, галубок, разумны лабок, адчыні!
- Чаго табе трэба?
- Пазыч агню.
- Навошта?
- Буду ў печы паліць.
- Не адчыню, бо ты схопіш мяне.
- Ды не, больш не буду хапаць.

Паверыў Пеўнік Лісіцы і адчыніў дзверы. А тая ўхапіла яго і панесла. Пеўнік зноў пачаў клікаць Коціка. Добра, што Коцік далёка не адышоўся ад дому: пачуў ён Пеўніка, прыбег і адабраў яго ад Лісіцы.

- Ну, — кажа ён Пеўніку, — калі ты і трэці раз адчыніш Лісіцы дзверы, то бяда табе будзе: цяпер я пайду на паляванне яшчэ далей.
- Не, — кажа Пеўнік, — больш я гэтай зладзейцы дзвярэй не адчыню.
- Глядзі ж!

І Коцік пайшоў у самыя далёкія лясы.

Прыбегла Лісіца:

- Пеўнік, галубок, разумны лабок, дай вугалёк!
- Не, цяпер я дзверы табе не адчыню!
- Дык ты праз акенца падай.

— Праз акенца можна, — згадзіўся Пеўнік.

Адчыніў ён акенца, а Лісіца ўхапіла яго і панесла. Крычаў, крычаў Пеўнік, ды Коцік яго так і не пачуў: вельмі ж далёка ён зайшоў. Прынесла Лісіца Пеўніка дахаты і загадала дочкам у печы паліць, з Пеўніка крупнік варыць. А сама пайшла гасцей склікаць. Вярнуўся з палявання Коцік, бачыць — няма Пеўніка. «Мусіць, яго зноў Лісіца ўхапіла, — падумаў Коцік. — Як жа яго цяпер з бяды выратаваць?»

Зрабіў ён скрыпачку галасістую ды пайшоў да Лісіцы. Прыйшоў, сеў ля варот і зайграў, прыпяваючы:

Тылі-тылі, скрыпіца,
Тут сядзела Лісіца,
А ў Лісіцы
Новы двор,
Сем дачушак
На выбор.
Восьмы Пеўнік —
Гэта мой!

Пачулі лісіцыны дочкі музыку і кажуць:

- Як хораша нехта іграе. Бяжым паслухаем, а Пеўніка зварыць яшчэ паспеем.

Выбеглі яны на двор ды і заслухаліся.

Пеўнік жа тым часам не драмаў: выскачыў з лісіцынай хаткі ды пабег з Коцікам дадому.

Канцоўка:

Так і засталася Лісіца ні з чым.

6. Да якога эпізода казкі зроблены малюнак, змешчаны на с. 97? Перакажыце па малюнку адпаведны ўрывак з твора.

Малюнак зроблены да эпізода, калі Коцік прыйшоў да Лісіцы, каб выратаваць Пеўніка.

Пераказ:

Коцік прыйшоў, сеў ля варот і зайграў, прыпяваючы:

Тылі-тылі, скрыпіца,
Тут сядзела Лісіца,
А ў Лісіцы
Новы двор,
Сем дачушак
На выбор.
Восьмы Пеўнік —
Гэта мой!

Работа ў пары, групе.

1. Падзяліце казку «Коцік, Пеўнік і Лісіца» на 4 сэнсавыя часткі. Дайце ім загалоўкі.

1 варыянт

1 частка "Дружнае жыццё Коціка і Пеўніка"

2 частка "Выкраданні Пеўніка"

3 частка "Хітры Коцік"

4 частка "Так і засталася Лісіца ні з чым"

2 варыянт

1 частка "Коцік і Пеўнік"

2 частка "Лісіца-зладзейка"

3 частка "Як Коцік Лісіцу перахітрыў"

4 частка "Коцік выратаваў Пеўніка"

2. Падрабязна перакажыце змест казкі.

Пераказ:

Жылі-былі Коцік і Пеўнік. Добра жылі, дружна. Коцік на паляванне хадзіў, а Пеўнік абед варыў, хатку падмятаў, песні спяваў.

Аднойчы пайшоў Коцік на паляванне, а Пеўнік зачыніў за ім дзверы ды пачаў абед варыць. Бяжыць Лісіца, убачыла хатку і гаворыць:

- Гэй, хто тут гаспадар?
- Я, — кажа Пеўнік.
- Пусці ў хату.
- Чаго?
- Пасяджу трохі, адпачну з дарогі.

Пеўнік добры быў, пусціў Лісіцу ў хатку. А Лісіца — цап! — ухапіла яго і панесла дадому. Апамятаўся Пеўнік, закрычаў на ўвесь лес:

Коце, браце!
Мяне Ліска нясе
ў высокія горы,
ў глыбокія норы,
па барах, па карчах,
аж бярэ мяне страх!..

Пачуў гэта Коцік, прыбег, адабраў у Лісіцы Пеўніка і завёў яго назад у хатку.

- Ну, глядзі ж, другі раз не пускай Лісіцу, бо цяпер я далей пайду і магу не пачуць цябе.
- Добра, не пушчу — кажа Пеўнік.

Зноў пайшоў Коцік на паляванне.

А Лісіца тут як тут:

- Пеўнік, галубок, разумны лабок, адчыні!
- Чаго табе трэба?
- Пазыч агню.
- Навошта?
- Буду ў печы паліць.
- Не адчыню, бо ты схопіш мяне.
- Ды не, больш не буду хапаць.

Паверыў Пеўнік Лісіцы і адчыніў дзверы. А тая ўхапіла яго і панесла. Пеўнік зноў пачаў клікаць Коціка. Добра, што Коцік далёка не адышоўся ад дому: пачуў ён Пеўніка, прыбег і адабраў яго ад Лісіцы.

- Ну, калі ты і трэці раз адчыніш Лісіцы дзверы, то бяда табе будзе: цяпер я пайду на паляванне яшчэ далей.
- Не, больш я гэтай зладзейцы дзвярэй не адчыню.
- Глядзі ж!

І Коцік пайшоў у самыя далёкія лясы.

Прыбегла Лісіца:

- Пеўнік, галубок, разумны лабок, дай вугалёк!
- Не, цяпер я дзверы табе не адчыню!
- Дык ты праз акенца падай.

— Праз акенца можна, — згадзіўся Пеўнік.

Адчыніў ён акенца, а Лісіца ўхапіла яго і панесла. Крычаў Пеўнік, ды Коцік яго так і не пачуў: вельмі ж далёка ён зайшоў. Прынесла Лісіца Пеўніка дахаты і загадала дочкам у печы паліць, з Пеўніка крупнік варыць. А сама пайшла гасцей склікаць. Вярнуўся з палявання Коцік, бачыць — няма Пеўніка. «Мусіць, яго зноў Лісіца ўхапіла. — Як жа яго цяпер з бяды выратаваць?»

Зрабіў ён скрыпачку ды пайшоў да Лісіцы. Прыйшоў, сеў ля варот і зайграў, прыпяваючы:

Тылі-тылі, скрыпіца,
Тут сядзела Лісіца,
А ў Лісіцы
Новы двор,
Сем дачушак
На выбор.
Восьмы Пеўнік —
Гэта мой!

Пачулі лісіцыны дочкі музыку і кажуць:

- Як хораша нехта іграе. Бяжым паслухаем, а Пеўніка зварыць яшчэ паспеем.

Выбеглі яны на двор ды і заслухаліся.

Пеўнік жа тым часам не драмаў: выскачыў з лісіцынай хаткі ды пабег з Коцікам дадому.

Так і засталася Лісіца ні з чым.