, страница 22, часть 2 - гдз по Літаратурнаму чытанню 2 класс учебник Жуковіч

3. Ці можна назваць лужыну, гліну, плот і каменьчыкі злымі персанажамі казкі? Чаму?

4. Хто на самай справе быў вінаваты ў няшчасцях Юры?

5. У каго хлопчык знайшоў суцяшэнне і падтрымку?

6. Што дапамагае зразумець, што Юра ўсё-такі добры, паслухмяны і сумленны хлопчык?

7. У якім сказе выказана аўтарам асноўная думка твора? Прачытайце гэты сказ.

Уявіце, што вы аднойчы сустрэліся з Юрам. Што можна параіць хлопчыку, каб ён больш не пападаў у непрыемныя сітуацыі?

1. Твор «Незнарок і знарок» падзяляце на сэнсавыя часткі згодна з прапанаваным планам.

П л а н

1. Лужына ўбачыла Юру і ўзрадавалася.

2. Паклікала хлопчыка гліна.

3. Убачыў Юру высокі плот і пачаў дражніцца.

4. Каменьчыкі таксама паклікалі хлопчыка да сябе.

5. Ногі прынеслі Юру дадому.

6. Сумны сын.

2. Падрабязна перакажыце змест казкі па плане.

Ч. 2, стар. 22

3. Ці можна назваць лужыну, гліну, плот і каменьчыкі злымі персанажамі казкі? Чаму?

Лужыну, гліну, плот і каменьчыкаў можна назваць злымі персанажамі казкі. Таму што яны заманьвалі хлопчыка да сябе і хацелі зрабіць хлопчыку штосьці дрэннае.

4. Хто на самай справе быў вінаваты ў няшчасцях Юры?

У няшчасцях Юры на самай справе быў вінаваты сам хлопчык. Яго ж ніхто не прымушаў гуляць з вадою, ляпіць цацкі з гліны, лезці на плот, кідацца каменьчыкамі.

5. У каго хлопчык знайшоў суцяшэнне і падтрымку?

Суцяшэнне і падтрымку хлопчык знаёшоў у сваёй матулі.

6. Што дапамагае зразумець, што Юра ўсё-такі добры, паслухмяны і сумленны хлопчык?

Нам дапамагае зразумець, што Юра добры, паслухмяны і сумленны хлопчык тое, што ён сам выправіў свае памылкі: сам зашыў сваю куртачку, вымыў яе, паваксаваў чаравікі, пайшоў да цёткі Дашы, каб парамантаваць ёй разбітае акно.

7. У якім сказе выказана аўтарам асноўная думка твора? Прачытайце гэты сказ.

Зачытаць:

Асноўная думка твора выказана ў наступным сказе: зрабіў дрэннае незнарок - папраў на добрае знарок.

Ч. 2, стар. 22

Уявіце, што вы аднойчы сустрэліся з Юрам. Што можна параіць хлопчыку, каб ён больш не пападаў у непрыемныя сітуацыі?

Калі б я сустрэлася с Юрам, то я б параіла яму, каб ён больш не пападаў у непрыемныя сітуацыі тое, што непатрэбна слухаць іншых, а трэба думаць самому, што і як рабіць.

Ч. 2, стар. 22

1. Твор «Незнарок і знарок» дзеліцца на 6 сэнсавых частак.

План

1. Лужына ўбачыла Юру і ўзрадавалася.
2. Паклікала хлопчыка гліна.
3. Убачыў Юру высокі плот і пачаў дражніцца.
4. Каменьчыкі таксама паклікалі хлопчыка да сябе.
5. Ногі прынеслі Юру дадому.
6. Сумны сын

2. Пераказ казкі згодна з прапанаваным планам

1.Лужына ўбачыла Юру і ўзрадавалася.

- Лужына здалёк убачыла Юру і ўзрадавалася.

- Бяжы сюды, пагуляй со мной! – пакліала яна.

Юра з разгону пераскочыў лужыну, толькі пырскі паляцелі ва ўсе бакі.

- Давай гуляць, хто вышэй падскочыць, – сказаў хлопчык.

Лужына нібы дзіця гуляла з хлопчыкам. Яна то адступала перад ім, то хапала яго за ногі, узлятала фантанам і абсыпала дажджом. Лужына так раздурэлася, што абліла Юру з галавы да ног.

- Ай! – спужаўся хлопчык. – Што ж я цяпер буду рабіць?

2. Паклікала хлопчыка гліна.

- Бяжы да мяне! – паклікала Юру гліна, якая ляжала непадалёку.

-Мяне дождж размачыў і ты можаш наляпіць сабе цацак.

Прысеў Юра каля гліны і пачаў ляпіць розных цацак. Вылепіў ракету, самалёты і самазвалы. А вартаваць ракетадром даручыў кату Цімку і аўчарцы Сігналу, якіх таксама вылепіў з гліны.

Паглядзеў хлопчык на свой касцюм, уздыхнуў і пабег па вуліцы.

3. Убачыў Юру высокі плот і пачаў дражніцца.

Убачыў Юру высокі плот і пачаў дражніцца:

- А ты не ведаеш, што я за спінай хаваю?

- Падумаеш, узлезу на цябе і пагляджу.

- Не, не ўзлезеш. Я высокі.

Узабраўся Юра на плот, сеў, паглядзеў наўкол і сказаў:

- Хто перамог?

- А вось пабачым, як ты злезеш, – сказаў плот.

- Магу і саскочыць, – пахваліўся хлопчык.

- А я цябе не пушчу, – плот учэпіўся сучком за Юркаву куртачку.

- А я ўсё роўна саскочыў, – адказаў Юра, калі ўжо быў на зямлі.

4. Каменьчыкі таксама паклікалі хлопчыка да сябе.

Калі хлопчык сядзеў наверсе, яго ўбачылі каменьчыкі, якія ляжалі каля хаты цёткі Дашы, і паклікалі да сябе:

- Нам так надакучыла ляжаць на адным месцы. Пагуляй з намі.

Падбег Юра да каменьчыкаў і пачаў падкідаць іх угору.

Усім было весела. Кожны каменьчык хацеў хутчэй папасці ў рукі да хлопчыка.

Раптам адзін каменьчык паляцеў зусім не ў той бок. Юра і ахнуць не паспеў – дзын! Каменьчык разбіў акно ў доме цёткі Дашы.

5. Ногі прынеслі Юру дадому.

Спалохаўся Юра, разгубіўся. Тут яго выратавалі ногі. Хлопчык і вокам не паспеў імргнуць – як яны прынеслі яго дадому.

- На каго ты падобны! – пляснула ў далоні маці.

- Я незнарок, – адказаў Юра.

- Што ты будзеш рабіць? – спытала маці.

- Не ведаю.

- Ты забыўся, чаму я цябе вучыла?

- Не, не забыў: калі ты зрабіў дрэннае незнарок – папраў на добрае знарок.

- Ну дык бярыся за работу.

6. Сумны сын.

Юра зняў куртку, вымыў яе, павесіў сушыцца, паваксаваў чаравікі, памыўся сам, пераапрануўся і моўчкі падышоў да маці.

- Вось і малайчына, сынок! – пахваліла маці. – Але чаму ты такі сумны?

- Эх, – уздыхнуў хлопчык, – так незнарок усё робіцца. Мама, я павінен схадзіць да цёткі Дашы. У яе шыба разбілася.