номер 75, страница 75, часть 2 - гдз по Літаратурнаму чытанню 4 класс учебник Жуковіч, Праскаловіч

А ты хоць дрэва пасадзіў?

Пятрусь Броўка

Дзе дваццаць год таму назад
Ляжаў дзірван акамянелы —
Расцвіў прыгожы, буйны сад,
Паплыў удаль, як ветразы белы...

Нямала тут вясновых дзён
Папрацавалі слаўна людзі,
Каб кожнай яблыняю ён
Усхваляваў нам сёння грудзі.

Ён так святло сваё разліў,
Глядзіш, нацешыцца няможна...
— А ты хоць дрэва пасадзіў? —
Няхай сябе спытае кожны.

1. Пра якую падзею з жыцця людзей вы даведаліся?

2. Дзякуючы каму з'явіўся на зарослым полі прыгожы сад?

3. З чым параўноўвае Пятрусь Броўка вясновы сад?

4. Растлумачце сэнс выразаў: а) Каб кожнай яблыняю ён Усхваляваў нам сёння грудзі; б) Ён так святло сваё разліў...

5. Раскрыйце асноўную думку твора.

6. Падрыхтуйце выразнае чытанне верша, захоўваючы адпаведныя паўзы і інтанацыю.

Ч. 2, стар. 75 Пытанні пасля верша

1. Пра якую падзею з жыцця людзей паведаміў паэт?
Паэт паведаміў пра тое, як людзі пасадзілі сад, дзе раней зусім нічога
не было.

2. Дзякуючы каму з'явіўся на зарослым полі прыгожы сад?
Прыгожы сад на зарослым полі з'явіўся дзякуючы людзям.

3. З чым параўноўвае Пятрусь Броўка вясновы сад?
Пятрусь Броўка параўноўвае вясновы сад з белай ветраззю.

4. Растлумачце сэнс выразаў:

а) Каб кожнай яблыняю ён
Усхваляваў нам сёння грудзі;
Сэнс выразу заключаецца ў тым, каб людзі дыхалі свежым паветрам
яблынь.

б) Ён так святло сваё разліў...
Сэнс выразу заключаецца ў тым, што калі цвітуць яблыні, гэта вельмі
прыгожа і падобна на сонечны свет.

5. Раскрыйце асноўную думку твора.
Асноўная думка твора заключаецца ў тым, што людзі павінны
клапаціцца аб прыродзе, азеляняць яе, садзіць дрэвы. Мы павінны
ўзбагачаць нашу зямлю.

6. Падрыхтуйце выразнае чытанне верша, захоўваючы адпаведныя
паўзы і інтанацыю.

1. У вершы расказваецца пра тое, як людзі сваёй супольнай працай ператварылі пустку, дзе «ляжаў дзірван акамянелы», у прыгожы, квітнеючы сад.

2. Прыгожы сад з’явіўся дзякуючы самаадданай працы людзей: «Папрацавалі слаўна людзі».

3. Пятрусь Броўка параўноўвае вясновы сад з белым ветразем, што плыве ўдаль: «Паплыў удаль, як ветразь белы...».

4. а) Гэтыя радкі азначаюць, што вынік працы — кожная яблыня ў садзе — выклікае ў людзей пачуццё глыбокага хвалявання, радасці і гонару.

б) Гэты выраз азначае, што сад сваім белым цветам нібыта напаўняе ўсё наваколле святлом, ствараючы святочны, узнёслы настрой і дорачы людзям прыгажосць.

5. Асноўная думка твора — услаўленне стваральнай працы чалавека, якая здольная змяніць свет да лепшага. Аўтар заклікае кожнага задумацца пра свой унёсак у жыццё, пра тое, які добры след ён пакіне пасля сябе на зямлі.

6. Гэта практычнае заданне, якое патрабуе падрыхтоўкі да выразнага чытання верша ўслых.