номер 69, страница 69, часть 2 - гдз по Літаратурнаму чытанню 4 класс учебник Жуковіч, Праскаловіч

Творчае заданне. У апавяданні гучыць запозненае раскаянне чалавека за свае ўчынкі. Ці былі ў вашым жыцці сітуацыі, калі станавілася сорамна за здзейсненае, і ці даставалася вам на арэхі ад бацькоў? Раскажыце пра гэта.

ЗАГАДКІ

Волата гэтага
Кожны з вас знае.
Кожнае лета ён
Сотні гадоў
Ціха люляе
Сотні сыноў.
Міхась Пазнякоў.

Нішто не ляцела,
Нішто не спужала,
А ўся затрымцела,
А ўся задрыжала.
Ніл Гілевіч.

У белым сарафане,
Пад хусткаю зялёнай
Сумуе на паляне
Танклявая Алёна.
Ніл Гілевіч.

Ч. 2, стар. 61 Творчае заданне

У апавяданні гучыць запозненае раскаянне чалавека за свае ўчынкі. Ці былі ў вашым жыцці сітуацыі, калі станавілася сорамна за здзейсненае, і ці даставалася вам на арэхі ад бацькоў? Расскажыце пра гэта.

Варыянт 1.

Кожны з нас у жыцці сутыкаўся з момантамі, калі адчуваў сорам за свае дзеянні. Напрыклад, калі я быў маленькі, я аднаразова паклаў на падваконнік фрукты, якія не меў права браць без папярэджання. Калі бацькоў не было дома, я ўсё ж такі няздольна спакусіўся і ўзяў яблык. Калі ж яны вярнуліся, я не мог прызнацца ў сваім учынку. Як толькі іх вачэй схапілі мой правал, мне стала сорамна, і я адчуў цяжар у сэрцы.

Тыя моманты, калі даводзілася чуваць “на арэхі” ад бацькоў, вучылі мяне важным урокам. Яны спачатку выказвалі сваё недавер'е, а потым тлумачылі, чаму варта слухаць і не прымаць неверныя рашэнні. Я зразумеў, што варта ўмець прызнаць свае памылкі. І хаця тады мне здавалася, што гэта ўсё проста баязлівай крытыкай, цяпер я ведаю, што яны хацелі навучыць мяне таму, як быць лепшым чалавекам.

Таму, калі адчуваеце сорам, не спяшайцеся хавацца ад яго. Памятайце, што гэта пачуццё можна пераадолець і вырасці з ім. Кожная памылка — гэта магчымасць навучыцца, і важна не забываць, што ўсе мы ідэальныя ў сваёй недасканаласці.

Варыянт 2.

Так, у маім жыцці былі моманты, калі я адчуваў сорам за свае ўчынкі. Напрыклад, калі я вельмі хацеў падарыць сябру нешта асаблівае, але ў выніку выбраў бясплатны сюрпрыз, які яму не спадабаўся. Я зразумеў, што стаў не ўважлівым, і мне было сорамна, бо гэта запатрабавала ад мне больш увагі і любові.

Часам бацькі таксама заўважалі, калі я здзяйсняў памылкі. Я памятаю адзін раз, калі я пакінуў брудную посуду на стале, нягледзячы на тое, што мама казала прыбраць. Я адчуў, што зрабіў нешта не так, і раскараўся, калі яна мне гэта сказала. Бацькі навучылі мяне, што важна несці адказнасць за свае ўчынкі і клапаціцца пра дом.

Такія сітуацыі вучаць нас быць уважлівымі і больш падрыхтаванымі. Я зразумеў, што сорам — гэта не толькі непрыемнае пачуццё, але і магчымасць навучыцца і выправіць памылкі. Цяпер, калі я сутыкаюся з падобнымі сітуацыямі, я стараюся дзейнічаць мудраней і больш думаць пра пачуцці іншых.

Ч. 2, стар. 69

Адгадкі да загадак:

• Дуб і жалуды
• Асіна
• Бярозка