номер 68, страница 68, часть 2 - гдз по Літаратурнаму чытанню 4 класс учебник Жуковіч, Праскаловіч

5. Перакажыце змест гісторый, якія адбыліся з клёнам. Чаму герой расказаў пра шкодніцтва толькі тады, калі стаў ужо дарослым?

6. Перачытайце апошні абзац апавядання і патлумачце сэнс выразаў «зрабіў зарубкі не на кляновым, а на сваім целе, і яны пякуць цягучым, несціханым болем». Як гэтыя словы характарызуюць героя?

Пісьменнік напісаў гэты твор, каб усе зразумелі, што...

а) клён таксама з’яўляецца прыгожым дрэвам;

б) амаль усё сваё дзяцінства герой-апавядальнік правёў побач з прыгожым і карысным клёнам;

в) дрэвы, як і людзі, маюць свой лёс, і таму іх трэба таксама паважаць і берагчы;

г) яшчэ з дзяцінства трэба берагчы прыроду.

«Дзеці здаўна любілі ласавацца арэхамі, якія каштавалі танна і знаходзіліся проста (не грэцкія, а лясныя, з ляшчыны). Часта бацька, вярнуўшыся з працы ці заробку, даваў дзецям некалькі капейчын на арэхі. Калі ж гарэзы без бацькі дрэнна сябе паводзілі, то маці наракала: “Вось бацька вернецца, будзе вам на арэхі!” — і дадавала: “Такіх калёных арэхаў усыпле, доўга памятаць будзеце”.

Так выраз “на арэхі” стаў пагрозай пакарання — не дужа жорсткага, але дастаткова адчувальнага» (I. Швед).

5. Перакажыце змест гісторыі, якая адбылася з клёнам. Чаму герой расказаў пра шкодніцтва толькі тады, калі стаў ужо дарослым?

Памятаю і вельмі прыкрае. Тады я вучыўся ў другім класе. Быў сакавік і мне захацелася паспытаць свежага кляновага соку. Я узяў бацькаву сякеру і трохлітровы слоік, пайшоў да нашага клёна. Надсек у адным месцы, але сок не капаў, а сцякаў па ствале. Надсек у другім месцы — атрымалася лепш, падставіў слоік. Пайшоў у хату. Чакаю, пакуль набяжыць хоць трохі кляновіку. Ды тут бацька прыйшоў з працы. Гляджу і вачам сваім не веру: нясе ў руках мой пусты слоік. Сэрца ў мяне нібы абарвалася. Дасталося мне тады на арэхі.

Замазаў тата раны на ствале клёна, але доўга яны не зажывалі.

Плакала дрэва...

Герой расказаў пра шкодніцтва толькі тады, калі стаў ужо дарослым, таму што толькі ў гэтым узросце ён зразумеў, які дрэнны ўчынак ён тады зрабіў.

6. Перачытайце апошні абзац апавядання і патлумачце сэнс выразу «зрабіў зарубкі не на кляновым, а на сваім целе, і яны пякуць цягучым, несціханым болем». Як гэтыя словы характарызуюць героя?

Сэнс выразу «зрабіў зарубкі не на кляновым, а на сваім целе, і яны пякуць цягучым, несціханым болем» заключаецца ў тым, што герой зразумеў, што ён зрабіў дрэнны ўчынак і яму вельмі боляча ад гэтага на душы. Герой шкадуе аб зробленым.

Ч. 2, стар. 61

Пісьменнік напісаў гэты твор, каб усе зразумелі, што...

а) клён таксама з'яўляецца прыгожым дрэвам;

б) амаль усе сваё дзяцінства герой-апавядальнік правёў побач з прыгожым і карысным клёнам;

в)дрэвы, як і людзі, маюць свій лёс, і таму іх трэба таксама паважаць і берагчы;

г) яшчэ з дзяцінства трэба берагчы прыроду.

Пісьменнік напісаў гэты твор, каб усе зразумелі, што дрэвы, як і людзі, маюць свій лёс, і таму іх трэба таксама паважаць і берагчы