номер 39, страница 39, часть 1 - гдз по Літаратурнаму чытанню 4 класс учебник Жуковіч, Праскаловіч

і новае зерне — новае насенне... Вясна, лета, восень, зіма... І зноў: вясна, лета, восень, зіма... За адным пакаленнем людзей ідзе яшчэ і яшчэ пакаленне. Што значым усе мы ў гэтым няспынным і вечным кругавароце? У чым сэнс чалавечага жыцця? У каго пытаць? А можа... і не пытаць ні ў кога ні пра што... Жыць, як жылі бацькі, дзяды, прадзеды... А яны... Што ведаем мы пра нашых бацькоў, дзядоў, прадзедаў, свой род, сваіх продкаў і пра іх жыццё-быццё, іхнія думкі і мары, клопат і дбанне?

1. Паразважайце і паспрабуйце даць адказы на першыя два пытанні апавядання.

2. Якія словы і выразы выкарыстоўвае пісьменнік, каб паказаць бег часу?

3. Паразважайце, у чым заключаецца сэнс жыцця для вас.

4. Чаму твор заканчваецца пытаннем? Выберыце адказ з прапанаваных варыянтаў:

а) каб падкрэсліць, наколькі важна ведаць гісторыю сваёй краіны;

б) даказаць, што кожны чалавек павінен помніць і шанаваць сваіх продкаў;

в) паказаць, што мы да канца не ведаем нават сваіх родных — бацькоў, дзядоў, не ведаем пра іх думкі, мары і жаданні.

Творчае заданне. Складзіце па жаданні невялікі аповед на тэму «Адкуль мой род пайшоў?». Распытайце ў сваіх родных (бабуль, дзядуль ці бацькоў) пра

Частка 1, с. 39

1. Паразважайце і паспрабуйце даць адказы на першыя два пытанні апавядання.

Што значым усе мы у гэтым няспынным і вечным кругавароце?

Мы працягваем род нашых продкаў, вывучаем іх вопыт, развіваем яго, удакладняем і перадаем свае веды нашым патомкам з надзеяй, што яны гэтыя веды таксама будуць развіваці перадаваць насупным пакаленням.

У чым сэнс чалавечага жыцця?

Кожны чалавек з'яўляецца на гэтай зямлі, каб атрымаць прафесію, сваёй працай дапамагчы людзям, сваімі добрымі справамі зрабіць жыццё яшчэ лепшым, нарадзіць дзяцей, перадаць свае веды і мудрасць ўнукам, упрыгожваць наваколле, берагчы спадчыну.

2. Якія словы і выразы выкарыстоўвае пісьменнік, каб паказаць бег часу?

Узыходзіць сонца і заходзіць... Святло — цемра, дзень — ноч... І зноў: святло — цемра, дзень — ноч... Прылятаюць з выраю птушкі і адлятаюць у вырай... Зелянеюць дрэвы, кусты і жаўцеюць, скідваюць з сябе лісце... Падае у зямлю зерне, прарастае, дае усходы, і новае зерне — новае насенне... Вясна, лета, восень, зіма... І зноў: вясна, лета, восень, зіма... За адным пакаленнем людзей ідзе яшчэ і яшчэ пакаленне.

3. Паразважайце, у чым заключаецца сэнс жыцця для вас.

Кожны чалавек з'яўляецца на гэтай зямлі, каб атрымаць прафесію, сваёй працай дапамагчы людзям, сваімі добрымі справамі зрабіць жыццё яшчэ лепшым, нарадзіць дзяцей, перадаць свае веды і мудрасць ўнукам, упрыгожваць наваколле, берагчы спадчыну.

Я хачу стаць настаўнікам, вучыць дзяцей дабрыні і чалавечнасці. Абавязкова хачу сям'ю. Хачу вандраваць па краінам, убачыць свет, расказаць пра сваю Беларусь.

4. Чаму твор заканчваецца пытаннем? Выберыце адказ з прапанаваных варыянтаў:

а) каб падкрэсліць, наколькі важна ведаць гісторыю сваей краіны;

б)даказаць, што кожны чалавек павінен помніць і шанаваць сваіх продкаў

в) паказаць, што мы да канца не ведаем нават сваіх родных — бацькоў, дзядоў, не ведаем пра іх думкі, мары і жаданні.

Творчае заданне. Складзіце па жаданні невялікі аповед на тэму «Адкуль мой род пайшоў?». Распытайце ў сваіх родных (бабуль, дзядуль ці бацькоў) пра жыццё і заняткі вашых прадзедаў. Выкарыстайце ў час гутаркі наступныя пытанні:

1) Як звалі вашых прабабуль і прадзядуль па татавай і мамінай лініі?

2) У якіх мясцінах яны жылі?

3) Кім працавалі і чым займаліся?

4) Якімі рысамі характару вызначаліся продкі?

Адкуль мой род пайшоў?

Маіх дзядулю і бабулю па татавай лініі звалі Васіль Мікалаевіч і Ніна Аляксандраўна. Яны жылі ў весцы Богушава Пінскага раёна. Дзяцінства было цяжкае бо прыйшлося на час вайны. Бабуля разам з іншымі падлеткамі была вывезена ў Германію дзе ў цяжкіх ўмовах знаходзілася на сельскагаспадарчых працах у ямецкага пана. Пасля вызвалення савецкімі войскамі вярнулася ў родную вёску, дзе да пенсіі працавала даяркай. Дзядуля ваяваў. Дайшоў да Берліна. Пасля вайны доўгі час працаваў вадзіцелем камбайна.

Мае дзядуля і бабуля па мамінай лініі звалі Кацярына Аляксандраўна і Андрэй Антонавіч. Усё жыццё яны пражылі ў вёсцы Цепянец і працавалі паляводамі ў калгасе. Праца цяжкая, штодзённая падарвала іх здароўе. Але пражылі яны да 90 год. Вырасцілі чацвёра дзяцей і дванаццаць ўнукаў, нават дачакаліся чатырох праўнучак.

Мае дзядулі і бабулі былі працавітымі, стараннымі, добрымі, клапатлівымі. Яны часта расказвалі нам, унукам, пра сваё жыццё, вучылі быць добрымі і ўважлівымі да людзей.

А вось мае бацькі сваё жыццё правялі ў горадзе. Яны выбралі прафесіі швяі і шафёра.