Номер 8, страница 31 - гдз по белорусской литературе 7 класс учебник Лазарук, Логінава

8. Паспрабуйце перадаць тую асаблівую прыгажосць, якую раскрыў нам паэт, празаічнай мовай. Складзіце пейзажную замалёўку на тэму верша. Выкарыстайце па магчымасці такія ж сродкі мастацкай выразнасці, што і ў вершы.

Старонка 31, пытанне 8

Іварыянт – Верш у прозе

Калі завітаеш у лес, то можна ўбачыць паміж алешын і кустоў прыгожы ручаёк, які так гучна грыміць і звініць, быццам срэбра. Да ручая хіліць галаву вярба, быццам матулька. І шукаюць сваё адлюстраванне ў вадзе пышныя кусты. Каля ручая растуць чараты і асака. Мы бачым і мурог, які падыходзіць да ручая. Уначы можна ўбачыць зорку, якая часам кідае свой зрок на ручаёк. Нават хмурынка часам зазірне ў ручай. І трава схіляе над ім свае пасмы. А ён, жэўжык-пястун, гучным смехам дрыжыць. То заскочыць у гай, то абаўе курган, то сярдзіта бубніць, то лагодна спявае. Люба слухаць спеў ручая, пад які можна адпачыць.

2 варыянт

Як прыемна завітаць у вясновы лес! Вакол алешыны, кусты!.. Спяваюць салаўі... А што там такое грыміць?.. Быццам разліваецца на ўвесь лясны абсяг! Гэта маленькі ручаёк! Які ён звонкі, жвавы, ласкавы! Ён прабягае вакол алешын, кустоў... А яго звон быццам срэбра! Мы ідзем і сочым за ручаём. Яго маршрут пракладваецца далей... Вось і кусты сваімі пышнымі вярхушкамі любуюцца у празрыстай вадзіцы! І вярба, быццам матуля, хіліцца да гарэзы. А ён бяжыць далей, сустакаецца з чаротам, асакой. Вось такі жэўжык-ручаёк! Яго любіць і начная зорка. Часта і хмурынка любуецца сваёй прыгажосцю ў гэтым лясным люстэрку. Ручаёк сябруе і з травою, і з гаем... Часам узбіраецца на курган. Бывае наш ручаёк і хмурым, і лагодным. Так прыемна прайсціся па лясных сцяжынках, назіраючы за няспыннасцю і жвавасцю рачайка. А ўвечары, наблукаўшыся за жэўжыкам, можна і адпачыць, слухаючы яго несціханыя песні.