Номер 1, страница 165 - гдз по белорусской литературе 11 класс учебник Мельнікава, Ішчанка

1. Акрэсліце асноўныя адметнасці стылю творчасці А. Разанава.

1.З асобай майстра слова звязана імкненне да пошуку нацыянальнай паэзіяй новых шляхоў, незвычайных форм, арыгінальных жанраў. Ён узбагаціў беларускую паэзію новымі формамі верша — пункцірамі, квантэмамі, версэтамі, вершаказамі, зномамі і злёсамі. Для паэтыкі яго твораў характэрны імклівасць рытму, ускладненая метафарычнасць. За А. Разанавым трывала замацавалася найменне паэтанаватара, эксперыментатара, філосафа, моватворцы. Ён паспяхова развівае філасофска-інтэлектуальны напрамак у мастацтве слова, арганічна спалучае агульначалавечае і нацыянальнае, быційнае і асабістае.

Адной з несумненных вартасцей разанаўскай паэзіі Ганна Кісліцына лічыць «з'яўленне ў ёй новага героя, чалавека, які імкнецца знайсці шляхі адраджэння адзінай для ўсіх зямлян каштоўнасці — душы.

Спыняючы ўласныя духоўныя пошукі, мы спрыяем разбурэнню ўсяго, што было назапашана чалавечым інтэлектам за ўсе часы яго існавання, — так можна было б акрэсліць галоўную ідэю разанаўскай паэзіі».

1. Асноўныя адметнасці стылю творчасці А. Разанава:

Філасафічнасць і інтэлектуалізм. Творы паэта вызначаюцца глыбокімі роздумамі пра быццё, мову, культуру, гісторыю і месца чалавека ў свеце.

Эксперыментатарства ў галіне формы. А. Разанаў з’яўляецца стваральнікам новых паэтычных жанраў, такіх як версэты (філасофскія мініяцюры), вершаказы (сінтэз паэзіі і прозы), зномы (выслоўі, паэтычныя формулы), квантэмы (вершы, што адлюстроўваюць квантавую прыроду думкі).

Складаная метафарычнасць і асацыятыўнасць. Паэтыка А. Разанава пабудавана на нечаканых, шматмерных вобразах і сувязях, што патрабуе ад чытача актыўнага ўдзелу ў сутворчасці.

Мовацэнтрызм. Цэнтральным аб’ектам даследавання ў яго творах з’яўляецца само слова, яго гукавая абалонка, унутраная форма і сэнсавы патэнцыял. Паэт імкнецца раскрыць першародную сутнасць слова.

Зварот да міфалагічных і фальклорных матываў. Аўтар часта выкарыстоўвае архетыпы і сімвалы нацыянальнай культуры, надаючы ім новае, філасофскае гучанне.

Схільнасць да верлібра (вольнага верша). Для творчасці паэта характэрна адмаўленне ад класічных канонаў вершаскладання на карысць свабоднага, інтанацыйна-сінтаксічнага рытму.