номер 2, страница 16 - гдз по белорусской литературе 10 класс учебник Бязлепкіна-Чарнякевіч, Акушэвіч

Рэнесанс

Навела, санет,
драматургія, жанры
сілабічнай паэзіі,
рэлігійна-
філасофскай
публіцыстыкі,
летапіснай,
мемуарнай
літаратуры, дзелавога
пісьменства.

Зварот пісьменнікаў,
мысліцеляў, мастакоў
да антычнай культуры
і перайманне яе
ўзнёслых ідэалаў.
Погляд на антычнасць
вачыма людзей з
Сярэдневякоўя. Аб'ект
пазнання – чалавек.

Барока

Інтэрмедыя,
батлейкавы
спектакль,
палітычная сатыра.

Часткова разбурылася
антычнае ўяўленне пра
свет як разумнае і
ўсталяванае адзінства,
змяніўся рэнесансны
падыход да асобы як
каштоўнасці. Чалавек у
творах гэтага перыяду

Класіцызм

Ода, трагедыя, байка,
камедыя.

знаходзіцца ў пазіцыі
ён "і ўсё, і ніхто". Свет
паўстае драматычным,
часта небяспечным,
поўным таямнічых
знакаў, супярэчлівым.
Інтэлектуальнае
асэнсаванне жыццёвых
з'яў; імкненне да
абсалютнага ідэалу;
перамога
грамадзянскага
абавязку над
пачуццёвымі
памкненнямі героя.

Сентыменталізм

Ідылія, пастараль,
сентыментальная
аповесць, перапіска.

Галоўная мэта –
пазнанне ўнутранага
свету чалавека, яго
сяброўскіх або
інтымных пачуццяў.
Сацыяльны статус
героя не меў
вырашальнага
значэння. Сюжэт мог
быць аддалены ад
грамадска-палітычных
падзей.

Рамантызм

Балада, паэма, элегія,
раман, рамантычная
казка.

Прадстаўнікі
рамантызму бачылі
навакольнае як
адлюстраванне двух
супрацьлеглых светаў
– дасканалага
ідэальнага і
недасканалага
рэальнага. Яны
імкнуліся выявіць
незалежнага героя, які
безнадзейна змагаецца
з рэчаіснасцю,
грамадствам, якое яго
не разумее. Вялікая
доля ўвагі надавалася
індывідуальнаму
характару асобнага
персанажа і народнаму
характару.

Рэалізм

Апавяданне,
аповесць, раман.

Адлюстраванне
праўды жыцця
сродкамі тыпізацыі.
Героі – звычайныя
людзі ў звычайных
абставінах. Характары
персанажаў
псіхалагічна цэласныя,
пры гэтым складаныя,
супярэчлівыя.
Грамадскае жыццё
абумоўлівае працэсы
фарміравання
духоўнага свету героя.
Дакладная
адпаведнасць
рэчаіснасці ў творы
становіцца мерай яго
мастацкасці.

Мадэрнізм

Лірычны верш,
празаічныя творы,
індывідуальна-
аўтарскія жанравыя
формы.

Нязвыклы змест
твораў. Нязвыклы
герой (не падобны да
іншых,
індывідуалізаваны).
Нязвыклая форма
(творы без знакаў
прыпынку, каліграмы,
вершы "лесвічкі",
паўтор аднаго і таго ж
слова, сугучча).

Постмадэрнізм

Апавяданне,
аповесць, раман.

Адсутнасць адзіных
эстэтычных
крытэрыяў,
адмаўленне
аўтарытэтаў,
адпаведнасць
прынцыпу "кожнаму
твору – свае правілы".
Парадаксальнасць і
крайнасці ў выяўленні
ідэі твора, сціранне
любых меж.
Успрыманне свету як
адчужанага,
пазбаўленага сэнсу і
ўпарадкаванасці.
Двухсэнсоўнасць
інтэрпрэтацыі,
шматслойнасць
мастацкіх тэкстаў.
Псеўдадакументалізм,
"гульня ў рэальнасць".
Цікавасць да таемнага,
схаванага,
эзатэрычнага.
Хаатычная, мазаічная
кампазіцыя і
прыхільнасць да
мантажу, калажу,
розных відаў
пераасэнсавання і
цытавання. Вольнае і
часам іранічнае
стаўленне да класікі,
парадзіраванне.