Номер 6, страница 16 - гдз по белорусской литературе 11 класс учебник Мельнікава, Ішчанка

6. Хто з мастакоў слова актыўна працаваў у жанры драматургіі? Назавіце іх найбольш значныя творы.

6. Значнай з'явай, якая ў пэўнай ступені вызначыла паспяховае развіццё беларускай драматургіі 1960-х — пачатку 1990-х гадоў, сталі п'есы Андрэя Макаёнка «Зацюканы апостал», «Таблетку пад язык», «Святая прастата» і інш. Аўтар удала эксперыментаваў, спалучаючы прыёмы трагедыйнага і камедыйнага пісьма, вострай сатыры, філасофскага паглыблення ў грамадскія праблемы. Драматургія А. Макаёнка была наватарскай з'явай, якая вылучалася актуальнасцю праблематыкі і творчым падыходам да тэатральнай умоўнасці. Не апошнюю ролю ў станаўленні беларускай эксперыментальнай драматургіі, асабліва ў жанры камедыі, адыгралі традыцыі смехавай культуры, талент і багаты творчы вопыт Кандрата Крапівы.

У камедыях «Брама неўміручасці», «На вастрыі» драматург аналізаваў сацыяльныя праблемы сучаснасці. За знешне камічнымі інтрыгамі п'ес паўстае галоўнае і па-філасофску сур'ёзнае пытанне: як пражыць жыццё, каб пакінуць добрую памяць, застацца чалавекам назаўжды. У гэты час беларускія драматургі часта звярталіся да рэтраспектыўнага адлюстравання мінулага. Такімі з'яўляюцца п'есы «Напісанае застаецца», «Прарок для Айчыны» А. Петрашкевіча, «Званы Віцебска», «Маці ўрагану» У. Караткевіча, «Чорная панна Нясвіжа», «Купала» А. Дударава.

Цыкл твораў пра жыццё і асветніцкі подзвіг Ф. Скарыны стварыў Алесь Петрашкевіч. У п'есах «Напісанае застаецца», «Прарок для Айчыны» асэнсоўваецца вобраз беларускага першадрукара. Драматург стварыў п'есу-дыскусію, пабудаваную на палемічных і вострых дыялогах Францыска Скарыны, Міколы Гусоўскага, Марціна Лютэра, Мікалая Каперніка і іншых гістарычных асоб. П'есы А. Петрашкевіча заснаваны на дакументальных матэрыялах. На фоне агульнаеўрапейскай гісторыі ў іх увасоблена велічная фігура славутага беларускага дзеяча. У п'есах «Трывога», «Укралі кодэкс», «Злыдзень» А. Петрашкевіча выявілася ўвага і да сацыяльна-маральных праблем сучаснікаў. Напрыклад, у драме «Трывога» абвострана асэнсоўваюцца маральна-этычныя праблемы, у тым ліку п'янства, паказваюцца паламаныя чалавечыя лёсы, разбураныя сем'і.

У перыяд 1960х — пачатку 1990х гадоў творы беларускіх драматургаў атрымалі папулярнасць у чытачоў і гледачоў нават за межамі Беларусі. На ўзроўні лепшых сусветных эстэтычных і мастацкіх традыцый стваралі свае п'есы А. Макаёнак і Кандрат Крапіва, сцвярджалі сябе яркія таленавітыя беларускія драматургі: М. Матукоўскі, А. Петрашкевіч, А. Дудараў, Г. Марчук і інш.

Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч:«Ідылія», «Пінская шляхта».

Янка Купала:«Паўлінка», «Раскіданае гняздо», «Тутэйшыя».

Кандрат Крапіва:«Хто смяецца апошнім», «Пяюць жаваранкі».

Андрэй Макаёнак:«Зацюканы апостал», «Трыбунал».

Аляксей Дудараў:«Вечар», «Радавыя», «Князь Вітаўт».