номер 16, страница 16, часть 1 - гдз по Літаратурнаму чытанню 4 класс учебник Жуковіч, Праскаловіч

на зіму кармы, хто спяшаецца цёплае жыллё ўладкоўваць, хто проста жыруе, набіраецца сілы.

Большасць птушак ўжо адляцела. Ранкамі ў асеннім небе можна пачуць толькі трубныя галасы апошніх журавоў. Гэта журботнае курлыканне крылатых вандроўнікаў нельга слухаць без хвалявання. І наўрад ці знойдзецца чалавек, які, пачуўшы гэтыя развітальныя крыкі ў небе, не падыме галавы, не праводзіць журавоў доўгім позіркам.

Але кароткія яны, гэтыя залатыя дзянькі бабінага лета. Глядзіш — зноў схавалася за хмары сонца, па-дзьмулі вятры, зачасалі дажджы. І зноў пахаваліся кудысьці падманутыя цяплом усялякія кузуркі, стракозы, мурашкі. У лесе стала ціха і няўтульна.

Бывай, залатая восень!

1. Што вы даведаліся пра бабіна лета? Назавіце прыкметы асенняй з’явы, карыстаючыся тэкстам.

2. Як рэагуюць жывыя насельнікі прыроды на дні бабінага лета? Падмацуйце адказ радкамі твора.

3. Якія пачуцці хацеў перадаць чытачу пісьменнік, апісваючы адлёт журавеў?

4. Падумайце, з якой мэтай аўтар апісаў асеннюю з’яву прыроды — бабіна лета.

5. Вызначце, колькі сэнсавых частак у тэксце. Дайце ім загалоўкі.

Творчае заданне. Калі вы валодаеце здольнасцямі маляваць, то праілюструйце некаторыя эпізоды апісання восені ў апавяданні «Бабіна лета» Рыгора Ігнаценкі. Пры неабходнасці скарыстайце памятаку 2 (форзац 1).

Частка 1, с. 16

1. Што вы даведаліся пра бабіна лета? Назавіце прыкметы асенняй з'явы, карыстаючыся тэкстам.

Дні стаяць ціхія, сонечныя, поўныя мяккай задуменнасці і хараства. У паветры плавае павуцінне. Тонкія серабрыстыя валаконцы асядаюць на зямлю, чапляюцца за хмызы, платы, быльнег. Зямля набывае матава-белы колер, а валаконцы усё ткуцца.

Ажываюць шматлікія заснуўшыя было на зіму насякомыя. Зноў з'яўляюца стракатыя матылькі, мітусяцца ля чыстых люстраных лужын на лясных дарогах хуткакрылыя стракозы, вылазяць з хадоў-лабірынтаў пагрэцца на сонейку лясныя мурашкі. А часам нават прагудзе над адзінокай кветкай калматы чмель, забалбоча на ўзлессі цецярук-касач.

2. Як рэагуюць жывыя насельнікі прыроды на дні бабінага лета? Падмацуйце адказ радкамі твора.

Нішто жывое не траціць цяпер дарэмна гэтых апошніх залатых дзянькоў. Хто прадбачліва назапашвае на зіму кармы, хто спяшаецца цеплае жылле ўладкаваць, хто проста жыруе, набіраецца сілы.

3. Якія пачуцці хацеў перадаць чытачу пісьменнік, апісваючы адлёт жураўлёй?

Ранкамі ў асеннім небе можна пачуць толькі трубныя галасы апошніх журавоў. Гэта журботнае курлыканне крылатых вандроўнікаў нельга слухаць без хвалявання. І наўрад ці знойдзецца чалавек, які, пачуўшы гэтыя развітальныя крыкі ў небе, не падыме галавы, не праводзіць журавоў доўгім позіркам.

Аўтар хацеў гэтымі радкамі перадаць пачуццё лёгкай самоты і суму ад блізкай зімы.

4. Падумайце, з якой мэтай аўтар апісаў асеннюю з'яву прыроды — бабіна лета.

Я думаю, што аўтар хацеў перадаць прыгажосць і непаўторнасць цудоўнай прыроднай з'явы. Паказаць, нібы прырода дае чалавеку свой развітальны падарунак.

5. Вызначце, колькі сэнсавых частак у тэксце. Дайце ім загалоўкі.

У тэксце можна вызначыць 5 сэнсавых частак:

1. Зацяжны восеньскі дождж.
2. Бабіна лета настала.
3. Ажыўшыя насякомыя.
4. Журботнае курлыканне вандроўнікаў.
5. Бывай, кароткае бабіна лета!

Творчае заданне. Калі вы валодаеце здольнасцямі маляваць, то праілюструйце некаторыя эпізоды апісання восені ў апавяданні «Бабіна лета» Рыгора Ігнаценкі. Пры неабходнасці скарыстайце памятку 2 (форзац 1).

1. Бабіна лета — гэта кароткія, залатыя дзянькі. Яго прыкметы: сонца зноў схавалася за хмары, падзьмулі вятры, зачасцілі дажджы. Падманутыя цяплом кузуркі, стракозы, мурашкі пахаваліся. У лесе стала ціха і няўтульна.

2. Жывыя насельнікі прыроды, падманутыя цяплом бабінага лета, зноў хаваюцца, калі яно заканчваецца. «І зноў пахаваліся кудысьці падманутыя цяплом усялякія кузуркі, стракозы, мурашкі».

3. Апісваючы адлёт жураўлёў, пісьменнік хацеў перадаць пачуцці журбы, смутку і хвалявання, якія выклікае развітанне з птушкамі, а разам з імі — з летам і цяплом.

4. Аўтар апісаў бабіна лета, каб паказаць, наколькі кароткія і хуткаплынныя апошнія цёплыя дні восені, і падкрэсліць непазбежнасць надыходу халадоў, ствараючы лёгкі, светлы смутак.

5. У тэксце дзве сэнсавыя часткі. Магчымыя загалоўкі:

1. Развітальныя крыкі ў небе.

2. Кароткае бабіна лета.