номер 30, страница 30, часть 1 - гдз по Літаратурнаму чытанню 4 класс учебник Жуковіч, Праскаловіч

6. Перачытайце па ролях размову Праменьчыка з Пралескай. Паспрабуйце пры чытанні перадаць сум і крыўду Кветачкі і гарэзлівы настрой Праменьчыка.

7. Якая асноўная думка казкі?

8. Разгледзьце ілюстрацыю (с. 28) да твора. Які эпізод на ёй адлюстраваны? Якія малюнкі можна яшчэ зрабіць да гэтай казкі? Апішыце іх словамі.

Творчае заданне. Стварыце з дапамогай фарбаў малюнкі-кадры да мультфільма паводле казкі «Чаму пралескі сінія».

Падзяліце казку на сэнсавыя часткі, складзіце план. Перакажыце яе змест па плане.

ПРАВЕРЦЕ СЯБЕ

Ведаем...

1. Якія творы з раздзела вам найбольш спадабаліся і запомніліся?

2. Па апорных словах і спалучэннях слоў адгадайце назву апавядання:

а) сонечныя дні, чапляюцца за платы, залатыя дзянькі, галасы журавоў;

б) давай паляцім да людзей, рабіла панчохі добрым людзям, змерзлі, дрыжаць, пачалі рабіць свае дамоўкі на стрэхах;

в) прахапіўся раніцай, белае святло, кружыліся ў паветры, ішоў па гурбах, першы снег;

г) празрыстай галоўкай, нецікава з табой, аніякага ўражання ад цябе, сонечны Праменьчык.

Частка 1, с. 30

Творчае заданне.

Стварыце з дапамогай фарбаў малюнкі-кадры да мультфільма паводле казкі «Чаму пралескі сінія».

Падзяліце казку на сэнсавыя часткі, складіце план. Перакажыце яе змест па плане.

План:

1. З’яўленне маленькай Кветачкі.
2. Сустрэча з Жабай.
3. Чараўнік Праменьчык.
4. Веснавыя Пралескі.

Пераказ

Калі сышоў снег, у лесе пад густымі ялінамі прарасла Кветка. Яна пацягнулася сваімі шырокімі лісткамі, памахала празрыстай галоўкай і ўсклікнула тоненькім галаском:

Кветка: Я жыву!

Але яе ніхто не пачуў. Высокія яліны гаманілі паміж сабой, і маленькую Кветачку нават не заўважылі.

Раптам да Кветкі падскочыла Жаба.

Жаба: Вось і першая Кветка з'явілася, — задумліва сказала яна, — але чаму ты такая непрыкметная, празрыстая, бясколерная?

Кветка: Не ведаю, — сумна адказала Кветка.

Жаба: А як цябе завуць? - спытала Жаба.

Кветка: Таксама не ведаю.

Жаба: Нецікава з табою, не хачу я з табой сябраваць, — сказала Жаба і паскакала далей.

Кветачцы зрабілася крыўдна, яна заплакала.

Праменьчык: Хто гэта плача? - здівіўся сонечны Праменьчык.

Ён разгарнуў лапнік і пабачыў Кветачку.

Праменьчык: Чаго ты плачаш?

Кветка: Сумна мне, — усхліпнула Кветка, — я такая непрыгожая, бясколерная, не ведаю, як мяне завуць. Нават Жаба не схацела са мной сябраваць.

Праменьчык: Не плач, — усміхнуўся Праменьчык, — завуць цябе Пралеска.

Кветка: Пралеска?! - здівілася Кветка. — Якая прыгожая назва! Але чаму я празрыстая?

Праменьчык: Не хвалюйся, зараз мы гэта паправім, — сказаў Праменьчык.

Ен папрасіў, каб ялінкі расхінуліся, і Пралеска пабачыла прыгожае блакітна-сіняе неба. Яно адбілася ў яе празрыстых пялёстках. Пралеска зрабілася сіняй, як неба.

Праменьчык: Якая ты прыгожая! - радасна усклікнуў Праменьчык.

Пралеска: Цудоўна! - запляскала лісткамі шчаслівая Пралеска.

Пралеска: Я вельмі рада, што табе спадабаўся мой падарунак! — гучна сказала Неба.

А сонечны Праменьчык пацалаваў Пралеску, і ў гэты момант пасярэдзіне блакітна-сініх плёсткаў з'явілася жоўтае вочка, нібы сонечны праменьчык.

З таго часу, як толькі веснавое сонца сагрэе зямлю, на праталінках расцвітаюць першыя веснавыя кветкі, якія завуцца пралескамі.

Ведаем...

ПРАВЕРЦЕ СЯБЕ

1. Якія творы з раздзела вам найбольш спадабаліся і запомніліся?

Мне больш за ўсе спадабалася казка "Чаму Пралескі сінія". Я раней не ведала, чаму гэтыя кветкі маюць такі колер.

Мне спадабалася казка "Буслы". Вельмі цікава было даведацца чаму ў гэтых птушак чырвоныя ногі.

2. Па апорных словах і спалучэннях слоў адгадайце назву апавядання:

• а) сонечныя дні, чапляюцца за платы, залатыя дзянькі, галасы журавоў;
  (Рыгор Ігнаценка “Бабіна лета")
• б) давай паляцім да людей, рабіла панчохі добрым людям, змерзлі, дрыжаць, пачалі рабіць свае дамоікі на стрэхах;
  (Клаўдзія Каліна "Буслы")
• в) прахапіўся раніцай, белае святло, кружыліся у паветры, ішоў па гурбах, першы снег;
  (Іван Грамовіч "Выпаў снег")
• г) празрыстай галоўкай, нецікава з табой, аніякага ўражання ад цябе, сонечны Праменьчык.
  (Ганна Скаржынская-Савіцкая "Чаму пралескі сінія")