номер 10, страница 120 - гдз по белорусской литературе 10 класс учебник Бязлепкіна-Чарнякевіч, Акушэвіч

10. Як здавалі экзамен вучні Андрэя Лабановіча? Як паказваецца галоўны герой у параўнанні з калегамі?

10.Вучні Лабановіча лепш за вучняў іншых школ вытрымалі экзамен. І экзамен пацвердзіў, як сумленна шчыраваў малады настаўнік на ніве духоўнасці. Лабановіч у параўнанні з тамтэйшым настаўнікам Грынько быў горкім пралетарам. Сурдут Лабановіча, куплены за два з паловаю рублі ў Карульчука, быў бедным. У ім настаўнік, асабліва ззаду, вельмі нагадваў местачковага рабіна. Кватэра і быт Грынько казалі, што ён жыў панам, не тое, што Лабановіч. Затое вучні Лабановіча здзівілі ўсіх сваімі ведамі. Ім не трэба было, як вучням Філюка, спасцігаць сістэму ўмоўных знакаў, каб абвесці вакол пальца экзаменатараў. Там, дзе вучні павінны былі паставіць коску, Філюк дакранаўся да кончыка вуха... Калі трэба было паставіць дзве кропкі, ён праціраў вочы, як бы набілася пылу. Кропка і коска — чухалася вока і кончык носа. А калі ўжо трэба было паставіць клічнік, то падняўшы ўгару палец, Філюк чухаў ім брыво. Поўную сваю перавагу Лабановіч як настаўнік выявіў тады, калі рашуча і смела запярэчыў інспектару: «Несмотря», гаспадзін інспектар, трэба пісаць злучна». Не палохае яго і тое, што інспектар спачатку абвінаваціў яго ў няведанні граматыкі. Ён настойвае на сваім: «Па Гроту «несмотря» пішацца разам». Прынеслі нават з бібліятэкі Грота і такім чынам пераканаліся, скончыўшы спрэчку, бо калі сказаў Грот — тут канец, і далей ісці няма куды.

10. Вучні Андрэя Лабановіча на экзамене паказалі сябе з найлепшага боку. Яны адказвалі ўпэўнена, разгорнута, дэманструючы не механічна завучаныя веды, а глыбокае разуменне прадмета. Дзеці не баяліся выказваць уласныя думкі, што вельмі здзівіла прысутных на экзамене інспектара і святара. Поспех вучняў стаў вынікам наватарскай працы маладога настаўніка, які імкнуўся развіваць у дзецях самастойнае мысленне і любоў да ведаў.

У параўнанні з калегамі Андрэй Лабановіч паказваецца як чалавек прагрэсіўных поглядаў, сапраўдны інтэлігент і асветнік. У адрозненне ад многіх іншых настаўнікаў, якія ставіліся да сваёй працы фармальна, Лабановіча хваляваў не толькі ўзровень ведаў вучняў, але і іх духоўнае развіццё. Ён быў у пастаянным пошуку праўды і справядлівасці, шмат чытаў, цікавіўся грамадскім жыццём. Яго вылучалі сумленнасць, прынцыповасць і шчырае жаданне быць карысным свайму народу, што ставіла яго на вышэйшы маральны ўзровень у параўнанні з абыякавымі і абмежаванымі калегамі.